ÂBÂ VE EBNÂ: Beraberce “babalar ve oğullar” anlamını veren bu iki kelime, baba ile evlat arasındaki rivayeti ifade eder.ÂDAB: Sözlükte “edeb”in çoğuludur. Hadis ilminde âdâb, câmi ve musannef denilen ve belli konulardaki hadisleri ihtiva eden hadis kitaplarındaki ana konulardan biridir.ÂDÂBU’L-MUHADDİS: “Muhaddisin âdâbı” anlamını veren bir tabir olup Hz. Peygamber (s.a.s)’in hadislerini, bunların sahih olarak rivayetlerini ve sahih olmayanlardan ayırdedilmesini konu olarak

HADÎS-I ILÂHÎ: Kudsî hadis karsiligi olarak kullanilir. Hz Peygamber(s.a.s)’in rabbine izafe ettigi veya Hz Peygamber(s.a.s)’den rabbine izafe edilerek rivayet edilmis olan hadistir. Rabbânî hadis de denir. HADÎS-I NEBEVÎ: Hadisler genel olarak iki kisma ayrilir, Birincisi nebevi hadisler; ikincisi kudsî hadislerdir. Hadis denilince kasdedilen birincisidir.HADÎSIHÛ MUNKER: “Hadisi münkerdir” manasina üçüncü mertebeden cerh lafzidir.HÂFIZ: Hadis ilminde yüksek derecelere

ÂBÂ VE EBNÂ: Beraberce “babalar ve ogullar” anlamini veren bu iki kelime, baba ile evlat arasindaki rivayeti ifade eder.ÂDAB: Sözlükte “edeb”in çoguludur. Hadis ilminde âdâb, câmi ve musannef denilen ve belli konulardaki hadisleri ihtiva eden hadis kitaplarindaki ana konulardan biridir.ÂDÂBU’L-MUHADDIS: “Muhaddisin âdâbi” anlamını veren bir tabir olup Hz. Peygamber (s.a.s)’in hadislerini, bunlarin sahih olarak rivayetlerini ve sahih olmayanlardan ayirdedilmesini konu olarak